హనుమంతుని కథలు అంటే మనకు ముందుగా గుర్తుకు వచ్చేవి మహా దూకుడులు, వీరసాహసాలు, అత్యవసర సేవలు. కానీ కుటుంబాలు ఆయనలో మరో నిశ్శబ్ద మహత్వాన్ని కూడా చూస్తాయి. హనుమంతుని గొప్పదనం పెద్ద సందర్భాల్లో మాత్రమే కాదు; ప్రతిరోజూ నిలిచిన భక్తిలో కూడా ఉంది. ఆయన హృదయం ఎప్పుడూ ధర్మం, సేవ వైపే తిరిగి ఉండేది. అందుకే ఆయన శక్తి పరిస్థితులు మారినా దిశ తప్పలేదు.
అందువల్ల హనుమంతుడు రోజువారీ ప్రేరణగా నిలుస్తాడు. భక్తి అంటే ప్రత్యేక రోజుల్లో వచ్చే భావోద్వేగం మాత్రమే కాదు. అది జీవించే విధానం. ముఖ్యమైనదాన్ని గుర్తుంచుకోవడం, మళ్లీ మళ్లీ దానికే తిరిగి రావడం, మన పనులను దానితో ఆవరించడం భక్తి. హనుమంతుడు సేవ చేసినప్పుడు అది పెద్దగా కనిపిస్తుందా అని అడగలేదు. అది అవసరమా అని అడిగాడు.
కుటుంబాలు పిల్లలకు దీన్ని చాలా సులభంగా చెబుతాయి. మళ్లీ మళ్లీ చెప్పకుండానే ఇంట్లో సహాయం చేసే బిడ్డ కొంత భక్తిని సాధిస్తున్నాడు. కష్టాల్లోనూ నిజాయితీగా చదివే విద్యార్థి కొంత భక్తి సాధిస్తున్నాడు. బిజీగా ఉన్నప్పటికీ దయను మర్చిపోని మనిషి కొంత భక్తి సాధిస్తున్నాడు. బయటికి ఇవి చిన్నదిగా కనిపించవచ్చు; కానీ ఇలాంటి విశ్వాసపూర్వక పనులే స్వభావాన్ని నిర్మిస్తాయి.
అందుకే హనుమంతుని శక్తి ఎంతో నమ్మదగినదిగా అనిపిస్తుంది. అది అహంకారంలో నుండి రాదు; ప్రేమలో నుంచి వస్తుంది. ఆయన ప్రశంస కోసం సేవ చేయలేదు. సౌకర్యంగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే సహాయం చేయలేదు. అందుకే కుటుంబాలు చెబుతాయి: హనుమంతుని బలం కావాలంటే హనుమంతుని హృదయం కూడా కావాలి. భక్తి శక్తిని మహోన్నతంగా మారుస్తుంది. దైనందిన కర్తవ్యాన్ని సేవగా, అలవాటును స్వభావంగా మార్చుతుంది.