கோகுலத்தில் ஒரு பரபரப்பான கொண்டாட்ட நாள். வீட்டில் பாத்திரங்கள் அடுக்கப்பட வேண்டும், விருந்தினர்கள் வரவேற்கப்பட வேண்டும், குழந்தைகள் கவனிக்கப்பட வேண்டும், பல சிறிய வேலைகள் ஒரே நேரத்தில் நடந்துகொண்டிருந்தன. மாட்டுத்தெருவின் ஓரத்தில் ஒரு பழைய மரவண்டி நின்றது. அதன் மேல் வீட்டு உபயோகப் பொருட்களும் பாத்திரங்களும் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அது எப்போதும் அங்கேயே இருப்பதால் யாரும் அதை தனியாக கவனிக்கவில்லை.

அருகில் சற்று நிழல் இருந்ததால் பாலகிருஷ்ணனை கொஞ்ச நேரம் அங்கே வைத்தார்கள். அனைவரும் அன்புடன் அவனைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார்கள்; அதே சமயம் ஒவ்வொருவரின் கையிலும் வேலையும் இருந்தது. எல்லாம் இயல்பாகவும் பாதுகாப்பாகவும் தோன்றியது. ஆனால் குடும்பங்கள் இந்தக் கதையைச் சொல்லும்போது ஒரு முக்கியமான நினைவூட்டலைச் செய்கின்றன: சில நேரங்களில் ஆபத்து பயமுறுத்தும் இடத்தில் இல்லை; நாம் மிகவும் சாதாரணம் என்று எண்ணி மீண்டும் பார்க்காத இடத்தில்தான் இருக்கும்.

சிறிது நேரத்தில் வண்டி அசாதாரணமாக அதிர்ந்தது. ஒரு சக்கரம் கிறுகிறுத்தது. மேலிருந்த ஒரு பாத்திரம் மரத்தில் மோதியது. பாரம்பரியக் கதையில் இந்த தருணம் சகடாசுரன் எனப்படும் மறைந்த இருள்-சக்தியுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. ஆனால் குடும்ப வடிவங்களில் பயத்தை பெரிதாக்குவதில்லை. மாறாக, சாதாரணமாகத் தோன்றும் பொருட்களுக்கும் கவனம் தேவை என்பதை மட்டும் நினைவூட்டுகின்றன.

திடீரென கனமான வண்டி உடைந்து சிதறியது. பாத்திரங்கள் கீழே விழுந்தன. மரத்துண்டுகள் சத்தமிட்டன. அமைதியாக இருந்த முற்றம் ஒரு கணத்தில் கலக்கமடைந்தது. அனைவரும் ஓடிவந்தார்கள். ஆனால் அடுத்த நொடி அவர்கள் இதயத்தில் நிம்மதி பெருகியது; அந்த சத்தத்தினிடையே சிறிய கிருஷ்ணன் அமைதியாகவும் பாதுகாப்பாகவும் இருந்தான். பயம் பிரார்த்தனையாகவும் நன்றியுணர்ச்சியாகவும் மாறியது.

யசோதையும் மற்றவர்களும் கிருஷ்ணனை அணைத்துக்கொண்டார்கள். உடைந்த பொருட்கள் அகற்றப்பட்டன. குழந்தைகள் பாதுகாப்பான இடத்துக்குக் கொண்டுபோய்யிடப்பட்டனர். முற்றம் மீண்டும் சீராக்கப்பட்டது. ஆனால் அதற்குப் பிறகு வீட்டு வேகம் மாறியது. அன்பு என்பது இதயத்தில் உள்ள உணர்வு மட்டும் அல்ல; நம்மைச் சுற்றியுள்ள பொருட்கள் நன்றாக உள்ளனவா, பழையவை சீரமைக்க வேண்டுமா, குழந்தைகளுக்கருகில் இருக்க ஏற்றதா என்றெல்லாம் கவனிப்பதும் அன்பின் ஓர் வடிவம் என்பதை அனைவரும் உணர்ந்தனர்.

அதனால்தான் இந்தக் கதை இன்னும் வீடுகளில் சொல்லப்படுகிறது. நல்ல வீடு என்றால் எந்தப் பிரச்சனையும் வராத வீடு அல்ல. ஏதோ எதிர்பாராதது நேர்ந்தாலும் மக்கள் உடனே ஒன்றாகச் சேர்ந்து காப்பாற்றி, அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளும் வீடுதான் நல்ல வீடு. பழைய பொருட்களும் கவனம் கேட்கும். பிஸியான நாட்களிலும் குழந்தைகள் அன்புடனும் விழிப்புடனும் காக்கப்பட வேண்டும். பாதுகாப்பு பல நேரங்களில் ஒரு சிறிய கவனிப்பிலிருந்தே தொடங்குகிறது.