ఒక చిన్న తరగతి గదిలో, పాఠశాల కార్యక్రమం కోసం అలంకరణలు సిద్ధం చేయడానికి పిల్లలు కలిసి పని చేస్తున్నారు. కాగితపు అలంకారాలు, రంగుల బోర్డులు, మట్టి దీపాలు గదిని ఆనందంతో నింపుతున్నాయి. ఉపాధ్యాయురాలు పిల్లలు జాగ్రత్తగా కలిసి పని చేస్తారని నమ్మింది.

ఒక రిబ్బన్ తీసుకోవడానికి చేయి చాపినప్పుడు, ఒక చిన్నారి పొరపాటున రంగు వేసిన మట్టి దీపాన్ని కిందకు కొట్టింది. అది రెండు ముక్కలైంది. శబ్దం చిన్నదే అయినా, ఒక్కసారిగా ఏర్పడిన నిశ్శబ్దంలో అది చాలా పెద్దదిగా అనిపించింది.

ఒక క్షణం, జరిగినది తెలియనట్టుగా నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోవచ్చా అని ఆ చిన్నారి ఆలోచించింది. ఎవరూ స్పష్టంగా చూడలేదు. అలా వెనక్కు తగ్గిపోవడం సులభమే. కానీ లోపల కలిగిన అసౌకర్యం మాత్రం పెరుగుతూనే ఉంది.

చివరికి ఆ చిన్నారి ఉపాధ్యాయురాలి దగ్గరకు వెళ్లి, "క్షమించండి, ఈ దీపం నా వల్ల పొరపాటున పగిలిపోయింది" అని చెప్పింది. ఆమె కోపపడలేదు. నిజం చెప్పినందుకు ధన్యవాదాలు చెప్పింది. ఇద్దరూ కలిసి తాత్కాలికంగా అతికించేందుకు గ్లూ తీసుకున్నారు. ఇంకొక విద్యార్థి పాఠశాల తర్వాత కొత్త దీపం తయారు చేయడానికి సహాయం చేస్తానని అన్నాడు.

రోజు ముగిసే సమయానికి ఆ పగిలిన దీపం ఒక తప్పుగా మాత్రమే లేదు; అది మొత్తం తరగతికి ఒక పాఠంగా మారింది. నిజం చెప్పడం ఒక క్షణం కష్టంగా అనిపించవచ్చు, కానీ అది మనసును తేలిక చేయడంతో పాటు మనుషులను దగ్గర చేస్తుంది అని అందరూ చూశారు. అందుకే ఈ కథను మృదువుగా గుర్తుంచుకుంటారు: సత్యం ఎవరినీ అవమానపరచి గెలవలేదు; ఒక చిన్నారికి ఒప్పుకునే ధైర్యాన్ని, మిగిలినవారికి దయతో స్పందించే అవకాశాన్ని ఇచ్చి గెలిచింది.