పొలాల అంచున ఉన్న చిన్న గ్రామంలో సాయంత్రాలు ప్రశాంతంగా ఉండేవి. కానీ ఒక వర్షసంధ్యా గాలి, వాన కలిసి అనేక ఇళ్ల దీపాలను ఆర్పేశాయి. వీధులు చీకటిలో మునిగిపోయాయి. అందరూ సురక్షితంగానే ఉన్నా, తెలిసిన గ్రామమే కొత్తగా అనిపించింది.

మీరా అనే చిన్నారి తన అమ్మమ్మతో ఉండేది. వారి ఇంట్లో మాత్రం ఒక చిన్న మట్టి దీపం వెలిగింది. మీరా దాన్ని తనవైపు గట్టిగా పట్టుకుంది. అమ్మమ్మ అడిగింది: 'ఎందుకు ఇలా పట్టుకున్నావు?' మీరా చెప్పింది: 'దీనినుంచి వెలుగు పంచితే మన వెలుతురు తగ్గిపోతుందా?' అమ్మమ్మ ఏమీ అనలేదు. దీపాన్ని గడప దగ్గరకు తీసుకురమ్మంది.

అక్కడి నుంచి వారు పొరుగింటి ఆరిపోయిన దీపాన్ని వెలిగించారు. మొదటి దీపం వెలుగు తగ్గలేదు. మరొకటి, ఇంకొకటి వెలిగాయి. కొద్దిసేపట్లో వీధంతా వెలుగుతో నిండిపోయింది. ముఖాల్లో నిమ్మళం తిరిగివచ్చింది. మీరా అప్పుడు గ్రహించింది: కొన్ని మంచి విషయాలు పంచుకుంటే తగ్గవు; ఎక్కువవుతాయి.

ఆ రాత్రి తర్వాత మీరా ఆ పాఠాన్ని ఎక్కడైనా గుర్తుచేసుకుంది. పాఠం అర్థంకాని స్నేహితుడికి చెప్తుంది, భయపడే చిన్నారికి తోడు ఉంటుంది, అవసరమైనవారికి సహాయం చేస్తుంది. అప్పుడు ఆమెకు అర్థమైంది: వెలుగు, జ్ఞానం, దయ అన్నీ పంచుకున్నప్పుడే మరింత దూరం వెళ్తాయి.