ಹನುಮನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ಮೊದಲಿಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಅವನ ಬಲ. ಸಮುದ್ರ ಲಂಘಿಸುವುದು, ಪರ್ವತ ಎತ್ತುವುದು, ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವುದು. ಆದರೆ ಅಶೋಕವಾಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಂಡ ಕಥೆ ಅವನು ಯಾವಾಗ ಸೌಮ್ಯವಾಗಬೇಕೆಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಲಂಕೆಯೆಲ್ಲ ಹುಡುಕಿದ ನಂತರ ಹನುಮನು ಸೀತೆಯಿದ್ದ ಅಶೋಕವಾಟಿಕೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳಿದ್ದರೂ, ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಭಾರ ಇತ್ತು. ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಅವನು ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಭಯಗೊಂಡ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಸನ್ನಿಧಿ ಅಲ್ಲ, ಭದ್ರತೆ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಅವನು ಅರಿತನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲು ಅವನು ಗಮನಿಸಿದನು; ನಂತರ ಹೇಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಬಳಿಕ ಅವನು ರಾಮನ ನೆನಪನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಹೊರತಂದು, ರಾಮನ ಉಂಗುರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆ ಉಂಗುರವು ಕೇವಲ ಆಭರಣವಲ್ಲ; ಅದು ನೆನಪು, ಬಾಂಧವ್ಯ ಮತ್ತು ಭರವಸೆ. ರಾಮನು ಮರೆತಿಲ್ಲ, ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಸಹಾಯ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅದು ತಿಳಿಸಿತು.

ಇದೇ ಈ ಕಥೆಯ ಮೃದುವಾದ ಮಹತ್ವ. ಹನುಮನು ತನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ತಂದನು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ: ಧೈರ್ಯ ಅಂದರೆ ಕೂಗುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾದು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಭರವಸೆ ನೀಡುವ ಮಾತನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾಗಿದೆ.